.gif)
ساختارهاي «نانو» بر مبناي قالب قرار دادن DNA
ساختارهاي «نانو» بر مبناي قالب قرار دادن DNA
خواص الکترواستاتيک و سطحي مولکول DNA، مي تواند به عنوان قالبي زيستي جهت سنتز «نانو» ساختارها استفاده شود. استفاده از DNA به عنوان يک «نانو»-قالب براي سرهم کردن يکباره کاتيون سيانين براي توليد تودهها توسط آرميتاژ گزارش شده است. ماده Dye در حضور dsDNA که حاوي دنباله هاي متناوب A/T است ديمر ميشود. ديمرها هنگام اتصال بطرز قابل توجهي به يکديگر وابسته هستند. به اين شکل که اتصال اولين ديمر، جذب دومي را بسيار آسان ميکند و بدين ترتيب منجر به تشکيل تودههاي مارپيچي Cyanine-Dye، در حضور قالبهاي بلند DNA ميگردد. لذا ساختار DNA به طرز دقيقي ابعاد فضايي توده هاي سوپرمولکولي را کنترل ميکند.
علاوه بر استفاده از DNA به عنوان «Nano-template»، ميتوان از DNA براي توليد اجزائي در حد ميکرومتر که پتانسيلي مفيد را در ميکروالکترونيک دارا ميباشند، استفاده نمود. به عنوان نمونه، يک مولکول DNA-λ با طول μm16 که داراي دو سر چسبناک مي باشد، براي اتصال دو ميکرو الکترود از جنس طلا که با فاصله اي معادل μm 16-12 توسط روش استاندارد فتو ليتوگرافي تهيه شدهاند، از اليگونکلئوتيدهاي منفرد استفاده ميشود. متعاقب عملگر کردن الکترودها با اليگونکلئوتيدهاي منفرد، به قطعات DNA اجازه هيبريد شدن داده ميشود. سپس يونهاي سديم متصل به ستون فقرات λ-DNA با يونهاي Ag+ تبادل شده، که اين واکنش کاهش(احياء) توسط هيدروکينون صورت مي پذيرد. اين توده کوچک Ag+ روي DNA، رسوب شدن بعدي احياء نقره را تسريع مي بخشد و به يک «نانو» سيم نقرهاي دست مييابيم.
«مهندس مهرداد کرباسیان»
«استفاده از منابع این سایت با درج منبع بلا مانع است.»